ketchupp:)

Archive for November 2009

เป็นเวลาร่วมปีกว่าๆที่ผมไม่ได้ตัด’ผม’เลย
นับตั้งแต่จบออกมาจากโรงเรียนมัธยมก้าว
เข้าสู่รั้วมหาลัย ด้วยความที่สมัยมัธยมอยาก
ไว้ผมยาวแล้วไม่ได้ไว้ ผมจึงปล่อยให้’ผม’
ของผมยาวปกคลุมหน้าตามาตลอดปีกว่าๆ

เมื่อ’ผม’ยาวมากขึ้นเรื่อยๆความเสียดาย
เลยไม่กล้าตัด เสียดาย’ผม’ที่อุส่าห์ดูแลมา
แต่อยู่มาวันนึง ไม่รู้อะไรดลใจผมให้อยาก
ตัด’ผม’

และแล้วปัญหาก็อยู่ตรงที่ว่า ไม่เคยตัดเลย
เลยไม่รู้จะตัดทรงไหนให้ดูดี เพื่อนผมคนนึง
เคยบอกไว้ว่า “ถ้ามึงตัดผมมาแล้วไม่เกิด
มึงก็คงจะเลวร้ายสุดๆเลยหว่ะ” นั่นเป็นคำขู่
เพื่อนที่ปาไล่หลังผมมาก่อนที่ผมจะก้าวเท้า
เข้าร้านตัดผม ที่ไม่เคยย่างกรายเข้าไปเลย
ตลอดหนึ่งปี

ภาพที่เห็นตรงหน้าตอนนี้คือเก้าอี้นั่งตัดผม
ที่เปรียบเสมือนเขียงและกรรไกรของช่าง
ที่เปรียบเสมือนเครื่องประหาญที่จะตัด
ภาพเดิมๆความรู้สึกที่คุ้นเคยที่อยู่บนหัว
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา

เพียงหลับตาแค่อึดใจ แล้วลืมตาขึ้นมาใหม่
สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้รู้สึกเหมือนเมื่อก่อน
ครั้งตอนที่ยังเป็นเด็กๆ ผมที่เคยตัดให้สั้นตลอด
เลยทำให้ผมคิดไปว่า เมื่อก่อนผมเองยังไม่รู้จัก
การใช้คำแทนตัวเองว่า ผม เพิ่งจะมาใช้ก็ตอน
ที่เริ่มโตขึ้นมาหน่อยแล้ว มันจึงทำให้ผมคิดไปว่า
บางทีการตัด ผม มันทำให้เราดูเด็กจริงๆนะ

Advertisements