ketchupp:)

โรงพยาบาลสีชมพู

Posted on: January 16, 2009

วันก่อนผมไปโรงพยาบาลมา
ระหว่างที่นั่งรอตรวจอยู่
ในมือกำลังถือหนังสือเรื่อง CHANGE
สายตาอยู่ที่ตัวหนังสือในเล่ม
เงยหน้าขึ้นมาพักสายตาเป็นช่วงๆๆ
(ไม่ได้เป็นแพนด้านะครับ)
ระหว่างที่อ่านไปเรื่อยไม่ได้สนใจอะไร
ก็เหลือบไปเห็นผู้หญิง คนหนึ่ง
กำลังถือลอนดอนไดอารี่1.1 อยู่
น่ารักด้วยผู้หญิงสิ เหมือนกับมีบางอย่าง
เปลี่ยนไป CHANGE CHANGE CHANGE
รู้สึกว่าอยากรู้จัก เลยรวบรวมความกล้า
แล้วเดินเข้าไปทัก ไม่ได้พูดคุยอะไรมาก
ถามแค่ว่า ‘ชอบอ่านหนังสือหรอครับ
ผมก็อ่านของนักเขียนคนนี้เหมือนกัน
พอจะมีเวลาว่างบ้างไหมครับ’
เธอก็ทำหน้างงๆ
ผมล้วงกระเป๋าไปหยิบกระดาษที่มีเรื่องที่
ผมเป็นคนเขียนเอง พร้อมใบสมัคร a book street fair
ที่ถูกเย็บติดกัน ยื่นส่งให้เธอ ซึ่งใบสมัครผมเขียนเรียบร้อยแล้ว
แล้วบอกไปว่า ถ้าสนุกก็ส่งเมลล์มาคอมเม้นให้ด้วยนะ
เราอยากรู้จักนะ แล้วผมก็รีบสาวเท้าเดินหนีออกมาเลย
ไม่ปล่อยให้เธอได้พูดอะไร อาจจะเป็นเพราะ
ผมกลัวว่าเธอจะยื่นกระดาษทั้งหมดคืนมา

ผมไม่กล้าพอที่จะรับคำปฏิเสธ
หลังจากวันนั้น นี่ก็ปาเข้าไปหนึ่งอาทิตย์แล้ว
ผมยังไม่ได้รับการติดต่อจากเธอเลย
ผมพยามยามออนMSN เช็คอีเมล์ แต่ก็ยัง
ไม่มีจดหมายอันไหนที่มีทีท่าว่าจะเป็นของเธอเลย

ตอนนี้ผมเสียดายมากที่ไม่ได้รู้จักกับเธอ
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม
ผมกลับไม่รู้สึกเสียใจเลย ผมกลับดีใจ
มากกว่าที่วันนั้นผมกล้าที่จะเข้าไปทักเธอ

‘บางทีคนเรา พบกันแล้วก็ไม่รู้จะได้เจอกันอีกจริงไหม’

9 Responses to "โรงพยาบาลสีชมพู"

โคตรเท่เลย น้องชาย

อย่างน้อยก็ได้เจอกันแล้ว ครั้งหนึ่ง
ว่าแต่โรงพยาบาลไหนอ่ะ เผื่อเจอบ้าง คริคริ

ที่แน่ๆเส้นทางของฮิมได้มาตัดกันกับน้องคนนั้น ณ จุดหนึ่งของกาลเวลาแล้ว

ไม่แน่ โชคชะตาอาจทำให้น้องเค้าหยิบหนังสือ…หน่อไม้ มาอ่านก็ได้นิ

ไงก็โชคดีเน้อ ^^

อะไร ๆ
อยากเป็นคนนั้นเห๊อะ :0

18ถาปัตย์ ไม่พลาดใช่มั้ยยย
^_____________^

จำได้ว่า เหนพี่ฮิม งานแตกหน่อ ดู ขี้อาย มั่กๆ

ตอนนี้ เริ่มเปลี่ยนความคิด~^____^ 555
เพ่ ชาย เจ๋ง ๆ

เอา ใจ ช่วย ๆ
โชคดี……นะ พี่
^______^ กิ๊วๆ

น้องคะ … ขอยืมมุขนี้ไปจีบผู้ชายหน่อยละกัน

มันได้ใจพี่จริงๆเรยยยยยยยย

โรงพยาบาลสีชมพู
ตั้งอยู่ที่ไหนกันหนอ

อ่อ อยู่ในใจหนุ่มน้อยนี่เอง

^^

น่ารักดีเนอะ

คนเราพบกันย่อมมีจากกัน

อยู่ที่ว่าจะจากกันเร็วหรือช้า

สิ่งที่สำคัญ จึงไม่ได้อยู่ที่ว่า เราจะจากกันเมื่อไร

แต่อยู่ที่ว่า ความทรงจำในตอนที่เราได้เจอกัน มันเป็นอย่างไร

ปล.ใช่รพ.ที่เจอพี่เป้หรือเปล่า 555

รพ.นั้นแหละครับพี่:)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: