ketchupp:)

NEXT STATION VIETNAM(2)

Posted on: October 30, 2008

ผมยื่นตัวให้กับพนักงานบนรถทัวร์ เธอหยิบขึ้นมา
ดูแล้วส่งสายตาให้ผมประมาณว่า ‘นั่งตรงนี้น่ะค่ะ’

ที่นั่งเกินครึ่งหนึ่งของรถทัวร์เป็นของพวกเรา
จากนี้ไปผมจะขอใช้คำว่า ‘พวกเรา’ ในกรณีที่ผมเอ่ย
ถึงทุกคนในทริปนี้ ที่นั่งของผมอยู่ข้างๆพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง
ซึ่งเราได้มีโอกาสคุยกันนิดหน่อยตอนนั่งรอการทยอยมา
ของคนในทริป ถ้าในตอนนั้นผมจำไม่ผิดพี่เค้าชื่อ ‘พี่ปุ้ก’
พี่เค้าเขยิบให้ผมได้เข้าไปนั่งในด้านใน นั่งติดกระจก

บางทีเวลาที่ได้มีโอกาสนั่งรถทัวร์ไปไหนมาไหนถ้าไป
คนเดียวผมมักเลือกที่นั่งข้างกระจกมากกว่าเลือกที่นั่ง
ข้างทางเดินอยู่แล้ว แต่ถ้าไปกับเพื่อนหรือคนรู้จักเยอะๆ
ผมก็เลือกที่จะขอนั่งติดทางเดิน เพื่อจะได้ที่พูดคุยแบบ
น้ำไหลไฟดับ ยิงมุกกันแบบไม่กลัวว่ามันจะหมด พ่นน้ำลาย
กระเด็นข้ามหัวกันไปมามากกว่า ไม่ได้หมายความว่า
คนข้างในจะไม่ได้มีโอกาสพ่นน้ำลาย ในความคิดผม
มันไม่สะดวกสักเท่าไหร่ แต่ในการไปเที่ยวครั้งนี้ผม
ไม่คิดอย่างเดิม ผมอยากนั่งอยู่ติดทางเดินเพื่อจะได้หัน
ไปทำความรู้จักกับพี่เบาะข้างข้าง ข้างหน้า ข้างหลัง มากว่า

ผมนั่งอยู่บนรถทัวร์ที่นั่งติดกระจก มองดูผู้คนที่พลุกพล่าน
เดินกวักไกว่อยู่ข้างล่าง ผู้หญิงถือกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่
ผู้ชายกำลังอุ้มลังเบียร์ผูกด้วยเชือกฟางสีแดง เด็กตัวเล็กๆ
กำลังรบเร่าขอให้หญิงผู้เป็นแม่ซื้อขนมให้ มันช่างเป็นภาพ
ที่ทำให้ชวนเพลินดีเหมือนกัน ต่างคนต่างก็ทำเรื่องของ
ตัวเองไป บ้างก็นำเรื่องของตัวเองมาผูกเข้าด้วยกัน จนเกิดเป็น
ความสัมพันธ์บ้างเล็กบ้างใหญ่

รถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากสถานีขนส่ง
รถเคลื่อนไปได้สักพัก

ผมละสายตาจากข้างทางหันมามองพี่ปุ้กที่นั่งอยู่ข้างๆ
แสงไฟบนรถปิดลงเหลือเพียงแสงสีเหลืองดวงเล็ก
กับแสงข้างทางอีกนิดหน่อยพอทำให้มองเห็นได้บ้าง
ว่าพี่ปุ้กกำลังหลับตาอยู่ ตอนแรกว่าจะชวนพี่เค้าพูด
คุยทำความรู้จักกันสักหน่อย แต่พี่เค้าคงต้องการพัก
มากว่าคุยในตอนนี้ ผมปรับพนักพิงให้เอนลงพอที่
จะทำเป็นที่นอนบนรถในคืนนี้ได้ แล้วหันไปมองแสง
ไฟข้างทาง ที่ดูเหมือนกำลังวิ่งผ่านผมไป ผมเป็นฝ้าย
ที่หยุดนิ่งซะเอง…

ผมสะดุ่งตัวตื่น ภาพที่เห็นคือทุ่งนาและแสงสีส้มๆ
ส่งออกมาจากดวงอาทิตย์ที่ยังไม่โผล่พ้นขึ้นมาจาก
เส้นขอบฟ้าเต็มที่ เรากำลังจะถึงมุกดาหารในอีกไม่กี่
นาทีข้างหน้า ระหว่างหลายชั่วโมงที่ผมนั่งรถมา
ดูเหมือนเวลาจะไม่ได้ช่วยทำให้กำแพงที่กั้นความสัมพันธ์
นั้นให้บุบสลายไปเลย มันยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างดี

เราถึงมุกดาหารแล้ว พี่บดินทร์บอกว่าเราจะหาที่แปรงฟัน
และกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยนั่งรถต่อไปฝั่งของประเทศลาว

พวกเราเลยเดินขบวนไปกินข้าว ในร้านขายอาหารตามสั่ง
แถวนั้น ระหว่างที่เดินไปกินข้าวผมได้เริ่มบทสนทนาอีกนิดหน่อย
กับคนในทริป มันคงยังเช้าไป ผมคงยังมีอาการง่วงอยู่
เลยไม่ทันที่จะสังเกตว่า ‘เริ่มมีเศษอิฐเศษปูนของกำแพงความ
สัมพันธ์ล่วงหล่นตามทางเดินที่ขาของผมก้าวเดิน+ปากของผมยังคง
ดำเนินบทสนทนาต่อไป’

Photobucket

2 Responses to "NEXT STATION VIETNAM(2)"

มาอ่านต่อๆ

เขียนสนุกดี (แต่แอบมีสะกดผิดหลายจุดนะ)

น้องฮิมเขียนดีอ่ะ

เหมือนอ่านหนังสือนักเขียนอยู่เลย

ชักจะติดและ555+

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: