ketchupp:)

โลกนี้อยู่คนเดียวไม่ได้

Posted on: April 26, 2008

เพื่อนผมมันเคยถามว่า “มึงอยากอยู่คนเดียวในโลกไหม?”

แต่ก่อนผมคิดว่าถ้าได้อยู่คนเดียวในโลกก็ดีสิ สบายแน่ๆเลยหว่ะ
ไม่ต้องมีกฏระเบียบอะไร ไม่ต้องไปโรงเรียน ไม่ต้องทำตามคำสั่งใคร
ไม่มีเรื่องวุ่นวายใจมากมาย สบายสุดๆไปเลย นั่นคือความคิดของผม
เมื่อตอนยังเด็กอยู่ ยังไม่รู้จักโลกมากนัก ยังไร้เดียงสาอยู่ ฮาฮาฮา

หลังจากนั้นไม่นานผมก็ต้องจากบ้านที่เคยอยู่ เพื่อเข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ
ซึ่งตอนนั้นทุกสิ่งทุกอย่างมันดูจะเป็นเรื่องที่น่าหงาดกลัวสำหรับผม
ตอนเข้ามาแรกผมยังขึ้นรถเมย์ไม่เป็นเลย ไม่กล้าจะขึ้นรถเมย์ด้วย
แท็กซี่ยังไม่กล้าโบกเลย ไม่รู้ว่าเป็นไรกลัวอะไรผมก็ยังสงสัยอยู่
ผมต้องเดินกลับบ้านของญาติผมที่อยู่ก่างจากโงเรียน 5 ป้ายรถเมย์
ทุกวัน ผมรู้สึกหดหู่ ท้อแท้ อยากกลับบ้านมากๆ

ผมใช่ชีวิตอย่างหวาดกลัว รถเมย์และรถแท็กซี่อยู่พักใหญ่ๆ
พอผมเริ่มเข้ากับเพื่อนในห้องได้ เริ่มมีเพื่อนเป็นกลุ่ม มีเพื่อน
กลับบ้านด้วย มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาก ผมเลยได้ข้อคิดว่า
ถ้าผมอยู่คนเดียวแล้วไม่มีเพื่อนๆเนี่ย ผมคงจะต้องเดินเท้า
กลับบ้านทุกวันเป็นแน่ “ขอบคุนเพื่อนมากหว่ะที่สอนกูขึ้นรถเมย์”

เมื่อก่อนวันเสาร์อาทิตย์ของผมมันถูกใช้ไปหมดกับการนอน
ผมแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะไม่รู้จักที่ไหนเลย
ไม่รู้ด้วยว่าจะไปยังไง กลัวหลงอีก กลัวกลับไม่ถูกอีก
มากมายหลายพันเหตุผล ดังนั้นผมเลยไม่ออกไปไหนนอนอยู่บ้าน
สบายใจกว่าเยอะ จนเพื่อนที่แสนดีของผมมันได้เข้ามาฉุดดึง
ให้ชีวิตเห้นแสงสว่างมากขึ้น มันทำให้รู้ว่าโลกนี้ไม่ได้มีเพียง
ห้องสีเหลี่ยม+เตียงนอน+โต๊ะเขียนหนังสือ+ตู้เสื้อผ้าเท่านั้น
มันโทรมาลากผมทุกเสาร์อาทิตย์ให้ออกจากบ้านไปผจญภัย
ในโลกกว้างร่วมกับมัน “ขอบคุนเพื่อนมากหว่ะที่สอนให้รู้จักโลก”

ตอนนี้ผมเข้าใจอะไรๆมากขึ้น ผมรับรู้ถึงความรู้สึกของการที่
ต้องอยู่คนเดียว กับ ความรู้สึกที่มีเพื่อนๆที่อยู่บนโลกเดียวกันนี้
ผมคงเข้าใจความรู้สึกของ ทอม แฮงค์ ในหนังเรื่อง Cast Away
มากขึ้น ว่าทำไม ทอม ถึงพยายามกลับไปหาคนที่เค้ารัก กลับไปหา
เพื่อนที่ทำงานร่วมกันมา…

ถ้าตอนนี้มีใครมาถามผมว่า “เมิงอยากอยู่คนเดียวบนโลกนี้ไหม”
ผมคงตอบได้ทันทีเลยว่า “ไมอยากหว่ะ ต่อให้อยู่แล้วสบายแค่ไหน
รวยแค่ไหนก็ไม่เอาหว่ะ”

ขอบคุณทุกคนที่อยู่บนโลกนี้ เราคงใช่คำที่เรียกแทนพวกเราว่า
‘เพื่อนร่วมโลก’

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม โดยธรรมชาติของมนุษย์จะต้องมีชีวิตอยู่ร่วมกัน
กับบุคคลอื่นๆ ติดต่อสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ไม่สามารถดำเนิชีวิตอย่าง
อิสระผู้เดียวได้ สังคมจึงเกิดขึ้น

-Aristotle-

4 Responses to "โลกนี้อยู่คนเดียวไม่ได้"

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม โดยธรรมชาติของมนุษย์จะต้องมีชีวิตอยู่ร่วมกัน
กับบุคคลอื่นๆ ติดต่อสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ไม่สามารถดำเนินชีวิตอย่าง
อิสระผู้เดียวได้ สังคมจึงเกิดขึ้น

-Aristotle-

อริสโตเติ้ลพูดไว้นานมาก
แต่คำพูดนั้นก็ยังอมตะมาจนถึงวันนี้
สำหรับพี่คงอยู่คนเดียวไม่ได้แน่ๆ
อย่างน้อยขอเพื่อนรู้ใจไว้ข้างกายซักคนละกันนะ ^^

นึกถึงนิทานจิ้งจกที่อยู่ในหนังเรื่องรักน้อยนิดมหาศาล
จิ้งจกที่อยู่ตัวเดียวในโลก
มันอยากจะมีใครสักคนมาอยู่เป็นเพื่อน
แม้ว่าคนนั้นจะเป็นศตรูของมันก็ตาม

ไม่รู้ว่าทำไมร้องไห้ตอนอ่าน
เหอๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: