ketchupp:)

F.A.M.I.L.Y

Posted on: April 7, 2008

วันนี้

เรากำลังถกเถียงกันเรื่องการเลือกคณะในมหาลัยของผม
วันนี้เป็นวันที่ผลคะแนนo-netออกพอดี ทุกคนกำลังเครียดๆกันหมด

เพราะผลคะแนนออกมาไม่น่าพอใจ ผมจะเลือกคณะที่อยากเรียนไม่ได้
ป๊ากับแม่ก็เลยเสนอมาว่าควรที่จะไปเรียนคณะอื่นดีกว่าไหม ลองเรียนดู

แต่ผมก็รู้สึกว่าไม่อยากเรียนคณะอื่นเลย คณะที่ผมอยากเรียนมันเป็น
ตั้งใจมาตั้งแต่ตอนขึ้นมอปลายแล้ว ผมตั้งใจเรียนที่จะเรียนคณะนี้จริงๆ
ป้าของผมพูดว่า “มันอาจจะเป็นความตั้งใจจริง แต่ไม่ไขว่ขว้าให้ถึงที่สุด”

ผมก็คงจะกล่าวโทษใครไม่ได้ ผลคะแนนที่ออกมาคงจะเป็นเครื่องวัด
ระดับความพยายามได้เป็นอย่างดี ผมคงทำได้เพียงนึกเสียใจเท่านั้น

ภาพที่ผมเห็นในตอนนี้ คือภาพป๋ากับแม่กำลังนั่งดูตารางเปรียบเทียบ
คะแนนสูง-ต่ำของเมื่อปีที่แล้วอย่างเคร่งเครียด ในใจป๊ากับแม่คงนึก
เสียใจอยู่ลึกๆที่ลูกต้องผิดหวัง และไม่ได้เรียนอย่างที่หวังไว้ แม่คอย
หันมาถามตลอดว่าคณะนี้เป็นไง? คะแนนพอได้น่ะลองเรียนดูไหม?
แม่ว่ามันน่าสนใจน่ะ…ผมได้แต่ทำหน้าตาเฉยชาแล้วตอบรับส่งๆไป

ป๊าคงรู้ว่าผมเครียด ทุกคนเครียด ไม่มีใครอยากให้เป็นอย่างนี้ ถ้าเลือกได้
ป๊าก็คงอยากให้ลูกของป๊าเรียนในสิ่งที่อยากเรียน ป๊าพูดกับผมเสมอว่า
ในยุคสมัยนี้การเรียนคือการแข่งขัน”ถ้าไม่ขยัน ก็ไม่ได้เรียน”
ป๊าเข้ามาพูดกับผมว่า…

“ป๊าเสียใจที่ป๊าไม่มีความรู้ที่จะช่วยให้คำปรึกษาเลย”

เพียงแค่ประโยค ประโยคเดียว มันทำให้ผมถึงกับน้ำตาคลอ
เหมือนประโยค ประโยคนี้มันทิ่มแทงเข้าไปถึงก้อนเนื้อสีแดง
ที่อยู่บนหน้าอกซ้ายของผมเข้าไปอย่างแรง

ความรู้สึกมากมายหลั่งไหลเข้ามา ความรู้สึกแผ่ไปทั่วทุกรูขุมขน
มีคำพูดมากมายที่อยากจะพูดออกไปแต่ก็ไม่ได้พูด
ถึงถ้าพูดออกไปมันก็คงจะบรรยายความรู้สึกนี้ไม่หมด…
ผมอยากให้ป๊ากับแม่รู้ว่า…

“ขอบคุณน่ะคับ ที่ป๊ากับแม่ทำเพื่อผมมาตลอด อยากบอกว่า รักป๊ากับแม่มากๆ”

ต่อไปอนาคตจะเป็นอย่างไร ผมจะได้เรียนที่ไหน?
ผมคงไม่ต้องกังวลอีกแล้ว เพราะผมมีคนที่พร้อมจะช่วยเหลือ
ที่พร้อมจะอยู่ข้างๆทุกเวลาที่มีปัญหา นี่แหละ”ความอบอุ่นของครอบครัว”

คำว่า FAMILY = Father and mother, I love you

6 Responses to "F.A.M.I.L.Y"

จะบอกว่าไงดีล่ะเอาเป็นว่าเอาใจช่วย และอยากจะบอกว่าอย่าเพิ่งท้อ ทำให้ถึงที่สุด พี่เคยเจอสถานการณ์ที่เรียกว่าหลังชนฝา หมาจนตรอกมาแล้ว ทุกอย่างมีทางออก ฮิมเป็นเหมือนพี่ตอนที่คะแนนออก แต่พี่ก็ทำคล้ายๆ ป๊ากับแม่ฮิม คือพยายามเลือกดูว่าคณะไหนที่เข้ากับเรา และเราน่าจะชอบ เพราะเราต้องอยู่กับ มันถึง 4 ปี เอาน่าเอาใจช่วยน่ะ สู้ๆ😉

อ่านแล้วน้ำตาจะไหลตาม
ยังไงก็สู้ๆนะน้อง
ไม่ว่าผลสุดท้ายจะเป็นยังไง
ก็ขอให้ฮิมมีความสุขกับสิ่งที่เลือก
เพราะอย่างน้อย ก็มีครอบครัวที่ดีอยู่เคียงข้างเสมอ

พี่จุ๋ม

เก็บกำลังใจ นั้นมาแปลงเป็นทุน
เพราะ นั่น เป็นทุนแบบที่หาไม่ได้ง่ายๆ ในโลกนี้

สู้ๆ

มีกำลังใจให้นะน้อง

ชีวิตมันมีอะไรให้เลือกเยอะ
ค่อยๆเลือกนะ

มีกำลังใจมาฝากด้วย รับด้วยนะ

เราพอเข้าใจความรู้สึกเลย คือตอนนั้น(สองปีที่แล้ว)
เรายื่นคะแนนเหมือนกัน มหา’ลัยนี้เค้าดังด้วยอะ
ก่อนประกาศผล เราก็ได้จดหมายมาบอกว่าเราอยุ่ใน ‘waiting list’
แล้วส่งมาสองฉบับ เนื้อความคล้ายๆเดิม

สรุปคือเดือนนึงหลังจากนั้น เค้าก้ไม่รับเรา บอกว่าที่ไม่พอ
ถ้าไม่ขยันก้ไม่ได้เรียน อาจจะไม่จริงนะ บางคนขยันแล้ว
ยังเข้าไม่ได้เลย เพราะคนอื่นขยันกว่า เราทำเท่าที่ทำได้อะ

เราเป็นกำลังใจให้ละกัน แล้วยังไงไปคุยกันใน บ้าน around นะ ^^

T^T
อินเกิ๊นนน

ฮิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

มิ้วรักเเกว่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: