ketchupp:)

ความทรงจำในตอนเด็ก(2)

Posted on: February 11, 2007

ขนมในวัยเด็ก

ตอนเด็กๆผมอาศัยอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด บ้านที่ผมอยู่ค่อนข้างห่างจากเมือง

จึงมีกลิ่นอายความเป็นลูกทุ่งโชยไปทั่ว ถ้าบ้านใครอยู่ต่างจังหวัดก็จะพอนึกออก

ทุกวันจะมีรถที่เอาของจากตลาดมาขายแถวบ้านและจะมีรถขายไอติม

ถ้าผมจำไม่ผิดน่ะตอนนั้นเค้สเรียกว่า“ไอติมตัด” ลักษณะของเจ้าไอติมคือ

เป็นสีเหลี่ยมผืนผ้ายาวๆ เวลาซื้อก็จะมี 2 ราคา ถ้าซื้อ 10 บาทก็จะได้ทั้งอันเลย

แต่ถ้าซื้อแค่ 5 บาทก็จะได้แค่ครึ่งเดียว เวลาขายก็เลยต้องตัดแบ่ง

นั้นคงเป็นที่มาของ“ไอติมตัด” จำได้ว่าเวลาที่รถไอติมมาเด็กแถวๆนั้น

ก็จะวิ่งรุมกันเข้าไปซื้อ จนคนขาย ขายไม่ทันเลย ห้าห้า

มันคงเป็นภาพความสับสนวุ่นวายที่ดูแล้วมีความสุขที่สุด

และภาพเหล่านั้นคงหาดูไมได้อีกแล้ว หรือเป็นเพียงความทรงจำในวัยเด็ก

วันเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆทำให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปมากมาย

เพราะฉะนั้นเราควรเก็บความทรงจำที่มีค่าไว้ตลอดกาล

และถ้าอยากให้สนุกขึ้นอีกก็มาเล่าความทรงจำในวันเด็กสู่กันฟังบ้าง

ลาก่อน“ไอติมตัด”……จะเก็บไว้ในความทรงจำเสมอ

5 Responses to "ความทรงจำในตอนเด็ก(2)"

“ไอติมตัด” เคยกินเคยกิน
อร่อยดี ครั้งนึงแทบไม่ค่อยเห็น
แต่ตอนนี้เห็นมีขายตามห้างเหมือนกัน
ดูจะไฮโซขึ้นมาหน่อย แต่รสชาติไม่รู้เหมือนกัน
เพราะยังไม่ได้ลอง

ความทรงจำในวัยเด็กเหรอ? คิดนานหน่อยนะเพราะมันผ่านมานานแล้ว
ความที่เป็นเด็กไม่หวือหวา ชีวิตราบๆเรียบๆ ก็เลยเก็บความทรงจำมาได้ไม่มาก
ตอนเด็กๆเคยย้ายบ้าน เจอเพื่อนบ้านอายุเท่ากันชื่อเดียวกัน
ก็เลยต้องห้อยสรรพนามท้ายชื่อตามไซส์ของแต่ละคน
ป.4 เคยฟูมฟายจากการถูกพ่อตักเตือนเรื่องเรียน
เป็นเหตุให้กัดฟันตั้งใจเรียน จนในที่สุดก็มาถึงวันนี้ด้วยความภาคภูมิใจ
(อันนี้ให้เลียนแบบได้จ้า :D)
ที่เหลือคงเป็นช่วงเวลาที่อยู่กับเพื่อนๆ ความทรงจำมีมากจนบรรยายไม่หมด
รู้แต่ว่ามีความสุขเสมอเมื่อนึกถึง

เราเคยกิน แต่เค้าเรียกไอติมโบราณ (รึเปล่าหว่า?)

รสมันดูนุ่มๆ ไม่หวานเกินไปส่วนมากจะเป็นรสชาติของนมมากกว่า =]

ปัจจุบันหาดู+ชิม ได้ตามจตุจักร

เมื่อตอนเด็กๆ เราชอบเป่าลูกโป่งวิทยาศาสตร์ ที่จะเป็นน้ำใสๆ เหนียวๆ

อยู่ในหลอดที่เป็นเหล็กน่ะ ปัจจุบันหาเล่นไม่ค่อยได้ (ในกรุงเทพฯ)

เราเลยใช้กาวยางUHU เป่าแทน 55 สนุกดี แต่ปอดจะพังเข้า =]

ความจริงตอนนี้ก็ยังได้กินอยู่บ้างเหมือนกันนะ
แต่ว่ากินตอนเด็กๆมันอร่อยกว่า ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

ขอบคุนน่ะคับที่เข้ามาบอกเรื่องไอติม

แล้วไว้ผมจะไปลองกิน

เพื่อนึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก…..

เป็นเด็กที่อาจจะแปลกสักหน่อยที่ไม่ค่อยชอบกินขนม
แต่ก็ยังพอจำได้ว่ามีขนมหลายอย่างที่ได้กินในวัยเด็ก
ด้วยความที่เป็นเด็กต่างจังหวัด
จำได้ว่ามีขนมชื่อแปลกอย่างหนึ่งค่ะ
แถว ๆ บ้านเรียก “ขนมถังแตก”
ลักษณะของมันก็เป็นแป้งกลม ๆ หนา ๆ ฟู ๆ รสชาดก็คล้ายขนมถ้วยฟูอันใหญ่ แต่ใส่เป็นน้ำตาล มะพร้าวขูด และงา ทำเสร็จร้อน ๆ ก็พับครึ่งพร้อมขายค่ะ
เคยถามที่มาของชื่อขนมว่าทำไมถึงต้องชื่อประหลาดอย่างนี้
ก็ได้รับคำตอบว่าเพราะขนมเนี่ยอันใหญ่เท่าจานค่ะ ทานอันเดียวก็อิ่ม
ราคาก็แสนถูก ( สมัยยังเด็กขายอันละ 2 บาท) เหมาะสำหรับกินเวลาถังแตกค่ะ เข้าใจตั้งชื่อดีนะคะ

ขอบคุณนะค่ะที่ทำให้นึกถึงวันเก่า ๆ อีกครั้ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: